روز گذشته کتابی که توی ویترین کتابفروشی به چشمم اومد کتاب پرفروش زیر بود:

داستان زندگی میشل اوباما همسر باراک اوباما رئیس جمهور سابق امریکا به قلم میشل اوباما. او در این کتاب به شرح زندگی خود از بچگی تا نحوه ورود به دانشگاه و در نهایت 8 سال زندگی در کاخ سفید بعنوان بانوی اول امریکا پرداخته است. دیدن این کتاب موضوع جالبی را برای من بعنوان یک شهروند ایرانی تداعی کرد و کمبودی که در فرهنگ خودمان با آن روبرو هستیم. فرهنگی به اسم نوشتن و Document  کردن تجارب و اطلاعات و .... که در مباحث مدیریت به مدیریت دانش تعبیر میشه.

موضوع مهمی که در فرهنگ ما جایی ندارد فرهنگ مکتوب کردن اطلاعات، تجارت، خاطرات و .... هست. اگر به کشورهای دیگه مراجعه کنیم کتاب خاطرات روسای جمهور، نخست وزیران و .... براحتی در دسترس هست و خواننده های کتاب با لحظات خوش و بد نویسنده کتاب در زمان تصدی پستی که داشته اشنا میشوند. اینکه چه تصمیمات سختی باید گرفته میشده و شخص نویسنده چه نقشی در این موضوع داشته است.

متاسفانه به جز کتاب خاطرات اقای هاشمی رفسنجانی، هیچ خاطره و نوشتاری از شخصیت های مهم و تاثیرگذار انقلاب ایران در دسترس نیست تا با فضاهای فکری شخصیت ها، لحظات حساس و تاثیرگذار و .... اشنا بشیم.

امیدوارم روزی فرا برسه که این فرهنگ هم در کشور ما مرسوم بشه و امکان اشنا شدن با لحظات سخت و اسان و .... شخصیت های مهم کشور را داشته باشیم. اولین شخصیت هایی که دوست دارم کتاب خاطراتشان رو بخوانم سعید جلیلی و دکتر ظریف مذاکره کننده های ارشد ایران در میز مذاکره با قدرت های بزرگ بوده است.

شما دوست دارید کتاب خاطرات کدام شخصیت مهم و تاثیرگذار کشور را بخوانید؟