یازدهمین تولد وبلاگ - پایان سال 96

یازده سال از زمانی که در این وبلاگ شروع به نوشتن کردم گذشت. یادمه اون سالها وبلاگی رو میخوندم به اسم پشت خط یک سوم که هفتمین سال تولد وبلاگش رو جشن گرفته بود و چقدر دوست داشتم هفت سالگی این وبلاگ رو ببینم. حالا اونقدر از اون روزا گذشته که حتی یادم نیست هفتمین یا هشتمین .... کی بوده.

عهدی با خودم داشتم که هزار پست تو این وبلاگ ثبت کنم و تا اینجا 809 پست ثبت کردم و نمیدونم توانایی وفای عهد به خودم رو خواهم داشت یا نه.

سال 97 در حال رسیدن هست و پیشاپیش فرارسیدن نوروز و سال جدید رو تبریک عرض میکنم و امیدوارم همگی سلامتی و شادمانی ممتد رو در سال جدید پیش و رو داشته باشید.

 

نمای شهری

تا حالا به نمای ساختمانهای شهری که در اون زندگی میکنید دقت کردید؟ اینکه هر ساختمان یک رنگ و هر ساختمان به طور مجزا و فارغ از اینکه از قانون و فرمت خاصی پیروی کنه به طور مجزا برای خودش یک شکل و رنگ منحصر بفرد داره؟

و اینکه تا بحال به این موضوع دقت کردید که در امور ساختمان سازی و نمای شهری یک عرف بسیار مرسوم تحت این عنوان که میشود تخلفاتی منجمله تعرض به حریم عمومی کوچه انجام داد و در نهایت عوارض و جریمه اون رو پرداخت کرد؟

و تا بحال به این موضوع فکر کردید که این عدم نظم، عدم هماهنگی و هارمونی در شکل ساختمانهای شهری در نهایت منجر به بی نظمی و زشت شدن شهرمان میشود؟

یکی از مهمترین تفاوتهای نمای شهری در کشور ما و کشورهایی که به زیبایی معروف هستند و این زیبایی عاملی جهت جذب توریست برای اونها هست بی نظمی و عدم هارمونی نمای ساختمانها در فضای شهری ما و چشم نواز بودن نماهای شهری در آنهاست. به عنوان مثال در برخی خیابانهای معروف شهر پاریس یا رم تمامی ساختمانها در طول یک خیابان ارتفاع مشخص، نمای مشخص و رنگ یکسان دارند و شهرداری است که تعیین میکند شکل ظاهری یک خیابان به چه نحوی شکل بگیرد. و مالک هر ساختمان اختیار دارد در حوزه نمای داخلی ساختمان تصمیم گیری کند و هیچ مالکی حتی اجازه تخریب بنای خود رو ندارد و همین موضوع باعث یک نظم و هارمونی ویژه و خاص در بسیاری از فضاهای شهری اونها شده است.

اگر از همین امروز تصمیماتی اتخاذ شود و از الگوی کشورهای دیگر پیرامون موضوعی که صحبت کردیم پیروی کنیم دست کم صد سال وقت نیاز هست تا بتوان به هارمونی نصفه و نیمه ای دست پیدا کرد چرا ساختمانهای نوساز فعلی دست کم صدسالی عمر خواهند کرد.

و خلاصه کلام اینکه من گمان میکنم این بی تدبیری در شکل دادن به نظم شهری در نهایت منجر به داشتن شهری بینهایت زشت خواهد شد که این زشتی در رفتار، کلام و عادتهای ما نیز تاثیرگذار خواهد بود.