چیزی که چند وقته اخیر ذهنم رو درگیر کرده تغییر الگوی رفتاری ما مردم جامعه ایرانی هست.

چندسال پیش. روزی روزگاری در دولت رئیس جمهور روحانی، مردم با کمک شبکه های اجتماعی تصمیم گرفتن بعلت اعتراض به گرونی ماشین های تولیدی داخل ماشین خریداری نکنند و موفق هم شدند تا جایی که دولت حاضر شد قسمت زیادی از هزینه خودرو و قیمت تمام شده رو به صورت وام پرداخت کنه تا پروسه تولید و عرضه و فروش خودرو متوقف نشه. و این یکی از معدود حرکات اجتماعی این سالهاس که من به یاد دارم منجر به نتیجه شده بدون اینکه دچار انحرافات سیاسی یا غیره بشه.
یک هدف. یک خواسته و رسیدن به نتیجه مطلوب.

حالا مدت زمان زیادی از اون روزها نگذشته. نمیدونم چه اتفاقی برای ما که تک تک مون جزوی از جامعه ایرانی هسیم افتاده که برای خرید خودرو باید ثبت نام کنیم. قرعه کشی بشه و در صورت برنده شدن قسمتی از پول خودرو پرداخت بشه و مابقی قیمت که هنوز هم مشخص نیست در زمان تحویل که یکسال و اندی بعد هست پرداخت بشه.
چطوری تونستیم از ماشین نخریدن به مرحله پیش خرید یک ساله ماشین با قرعه کشی برسیم؟ اگه این تغییر الگوی رفتاری مبتنی بر اقتضائات اقتصادی نیست پس چیه؟